W skład GPZ wchodzi min. budynek sterowni. Sterownia ta składa się z kilku pomieszczeń, w których znajdują się specjalne urządzenia kontrolujące pracę farmy wiatrowej. W jednym z takich pomieszczeń znajduje się komputer sterujący pracą farmy tzw. park pilot, który to wysyła wszystkie informacje o stanie pracy farmy do centrum sterowania mieszczącego się w zakładach Siemensa – A/S Brande w Danii, do centum sterowania w PGE Operator, PSE Operator i centralii RWE Innogy w Essen. Firma Siemens prowadząca serwis farmy kontroluje pracę wiatraków z Brande wykorzystując tę drogę komunikacji. Mogą oni także uruchamiać i wyłączać turbiny.

Wiatraki pracują w zakresie temperatur -27°C do 45°C. Sytuacja taka miała miejsce w styczniu 2010, kiedy było -27°C i ze względów bezpieczeństwa wiatraki automatycznie się wyłączyły. Wyłączenie turbin następuje także przy przekroczeniu prędkości wiatru 25 m/s. Wszystkie te funkcje są realizowane przez park pilot.

Płot ogradzający nie jest bezpośrednio połączony do prądu, ale dla bezpieczeństwa lepiej go nie dotykać, bo np. nastąpi przeskok prądu z transformatora lub innego urządzenia stojącego na placu. Każdy transformator, cewka czy budynek posiada uziemienie. Kable opuszczają GPZ do wieży rozdzielczej, gdzie rozchodzą się w trzy strony, a sieć przesyłowa jest wielofazowa i posiada napięcie 20 kV, w celu łatwiejszego przesyłania prądu. Wspominam tutaj, że generatory wytwarzają napięcie rzędu 0,69 kV (690V), które jest zmieniane za pomocą transformatorów w tzw. “kioskach” przy każdym wiatraku. Poruszanie się po GPZ wymaga rozwagi i ostrożności, dlatego przewodnicy prosili, aby każdy szedł po wyznaczonym chodniku i niczego nie dotykał – ten zakaz obejmował także wnętrze GPZ i styczność z płotem ogradzającym.

Ciekawostki:

• podłoga jest na całej długości GPZ jest wysłana gumą;
• w każdym pomieszczeniu jest minimum jedna gaśnica i koc gaśniczy;
• serwis GPZ prowadzą dwie upoważnione osoby;
• w każdej sali znajdują się komputery ze specjalnymi oprogramowaniami;
• generator wytwarza napięcie 690 V (gondola), które jest zmieniane w transformatorach nn/SN (kioski) na 20 kV, a następnie w transformatorach SN/WN (GPZ) na 110 kV.

Fot. Revan144

Pierwszym etapem uroczystości było spotkanie pod turbinami E-10 i E-11, które od tego dnia oprócz technicznych oznaczeń będą posiadały również własne imiona tj. „DarMon” i „Monika” (imię wybrane przez laureatkę konkursu rozgrywanego na łamach Gazety Współczesnej). Odsłonięcia tablic dokonali Rockres i Revan, a formalności zostały przypieczętowane otwarciem szampana.

Drugi etap to spotkanie w dobrze nam znanej bazie PWS w Białej Wodzie. Przy poczęstunku prowadzone były rozmowy i dyskusje, a gospodarze obiektu i osoby z obsługi technicznej odpowiadali na zadawane pytania. Przy tej okazji warto wspomnieć, że część biura firmy udekorowana jest m.in. zdjęciami osób tworzących niniejszą stronę, które również brały udział w Konkursie. Na koniec spotkania zostały rozdane uczestnikom firmowe gadżety.

Wkrótce opiszemy inne atrakcje tego dnia tj.: odwiedziny w GPZ i wizytę wewnątrz wiatraka. Tymczasem zapraszamy do obejrzenia zdjęć z uroczystości nadania imion:

Fot. Revan144 & Rockers

26 października 2009 r. Park Wiatrowy Suwałki został oficjalnie otwarty. W związku z tym wydarzeniem inwestor zorganizował specjalną uroczystość, na którą zostały zaproszone m.in. osoby tworzące niniejszą stronę.

W samym sercu wiatrowej farmy (przy wiatraku E-10) przygotowano przestronną halę namiotową, do której dowieziono zaproszonych gości:

Fot. TuneR

Uroczystości rozpoczęły się przemówieniami przedstawicieli RWE oraz lokalnego samorządu. Następnie poświęcono wiatraki oraz dokonano uroczystego uruchomienia Parku Wiatrowego przez wciśnięcie symbolicznego guzika. Odnalazł się także “zaginiony” wiatrak E-4, który pojawił się pod postacią niewielkiej makiety.

W końcu przyszła najbardziej oczekiwana przez nas chwila, czyli nagrodzenie laureatów konkursów fotograficznych możliwością wybrania imienia dla wiatraków. Warto dodać, że większość zdjęć umieszczonych na sztalugach (bardzo fajny pomysł) i tworzących wystój wnętrza sali bankietowej – było zrobionych w ramach zorganizowanego dla nas konkursu przez firmę RWE i rozgrywanego na Forum Suwałki.

Zwycięzca konkursu przeprowadzonego na Forum Suwałki – the_mask nadał wiatrakowi imię “DarMon”, natomiast laureatka konkursu z Gazety Wpółczesnej wybrała imię “Monika” :

Fot. the_mask

Na tym zakończyła się oficjalna część uroczystości i rozpoczęła nieoficjalna. Pozostałe materiały z przebiegu imprezy przygotowane przez naszą ekipę znajdują się poniżej:

Fot. GaTri

Autor: GaTri

Fot. Revan144

Autor: Revan144

Fot. Tokken

Konkurs został rozegrany na naszej “macierzystej” stronie tj. Forum Suwałki. Ostatecznie zgłoszonych zostało 50 zdjęć przedstawiających różne spojrzenie na zadany temat konkursowy. Wybór zwycięzcy oraz wyróżnień nastąpił w formie dwudniowego głosowania użytkowników Forum, którzy typowali 5 najlepszych zdjęć. Oto wyniki konkursu:

Zwycięzca: the_mask (40 głosów)

Wyróżnienie: Tokken (24 głosy)

Wyróżnienie: Rockers (16 głosów)

Wyróżnienie: Revan144 (14 głosów)

Wyróżnienie: danek33 (14 głosów)

Wyróżnienie: Bart 76 (14 głosów)

Wszyscy laureaci oprócz nagród rzeczowych otrzymali także  imienne zaproszenia za uroczyste otwarcie Parku .
G R A T U L A C J E !

Uruchomienie Parku zwiększy produkcję energii wiatrowej produkowanej w Polsce o około 10%, w stosunku do roku 2008. Produkcja energii pochodzącej z pierwszej farmy wiatrowej RWE w Polsce pozwoli rocznie uniknąć emisji do atmosfery około 80 tysięcy ton dwutlenku węgla. Inwestycja w Suwałkach jest pierwszą z szeregu projektów energetyki wiatrowej, realizowanych przez RWE w Polsce. Do 2015 roku firma planuje wybudować w Polsce elektrownie wiatrowe o łącznej mocy 300 megawatów.

Źródło: www.rwe.pl

Powyższemu zagadnieniu został poświęcony raport opracowany przez DELTA Danish Electronics,  Light & Acoustics p.t. “Low Frequency Noise from Large Wind Turbines” (Hałas o niskich częstotliwościach emitowany przez duże turbiny wiatrowe) mających na celu powiększenie zasobu wiedzy na ten temat poprzez wykonanie i analizę serii badań z zakresu pomiaru emisji hałasu.

Wyniki zaprezentowane w niniejszym raporcie są poprawne dla typowych turbin wiatrowych o trójłopatowych wirnikach w układzie nawietrznymi i mocy znamionowej przekraczającej 2 MW – czyli takich, jakie znajdują się w Parku Wiatrowym Suwałki. Najistotniejsze wnioski płynące z raportu są następujące:

Infradźwięki

Turbiny wiatrowe nie emitują słyszalnych infradźwięków. Jest to ogólny wniosek, wspólny dla wszystkich badaczy i techników, wyciągnięty na podstawie analizy literatury. Emitowane poziomy są zdecydowanie poniżej progu słyszalności.

Rozmiar turbin i charakterystyka dźwiękowa

Moc dźwięku emitowanego przez turbiny wiatrowe wzrasta wraz z mocą znamionową turbin, czyli ich rozmiarem. Stwierdzono, że wzrost ten jest mniejszy w przypadku turbin o mocy znamionowej powyżej 1 MW niż w grupie turbin o mocy znamionowej poniżej 1 MW.

W przypadku szumu aerodynamicznego emitowanego przez duże turbiny wiatrowe poziom dźwięków o niskiej częstotliwości nie jest większy, niż w przypadku mniejszych turbin.

Poziomu hałasu wewnątrz pomieszczeń w sąsiedztwie farm wiatrowych

Na podstawie porównania dużych turbin wiatrowych z mniejszymi urządzeniami oczekuje się, że hałas o niskich częstotliwościach wewnątrz pomieszczeń w sąsiedztwie farm wiatrowych nie wzrośnie. Wniosek ten jest poprawny dla domów znajdujących się w minimalnej odległości wynoszącej czterokrotność całkowitej wysokości turbiny, zgodnie z postanowieniami przepisów duńskich. Spełnienie tego wymogu będzie wymagało obniżenia emisji hałasu emitowanego przez duże turbiny wiatrowe przed wprowadzeniem ich na rynek.

Uciążliwość hałasu emitowanego przez turbiny wiatrowe

Wyniki serii pomiarów wykonanych w sąsiedztwie instalacji testowej w Høvsøre wykazały dobrą korelację pomiędzy uciążliwością zaobserwowaną przez sąsiadów oraz występowaniem dźwięków o niskich częstotliwościach w hałasie emitowanym przez jedną z turbin wiatrowych.

Źródła:
PSEW; Raport (ENG); Raport (PL)

W tym jakże krótkim czasie udało się zbudować 18 wiatraków i zamknąć bardzo ważny etap całej inwestycji. Warto podkreślić, że rozpoczęcie przygotowań i prac związanych z całym procesem powstawania farmy wiatrowej rozpoczęło się dużo wcześniej, poczynając od stosownych zezwoleń, umów dzierżawy gruntów, budowy odpowiedniej infrastruktury (m.in. drogi dojazdowe,  linie przesyłowe, GPZ) aż  po transport elementów wiatraków i późniejszy montaż na właściwych stanowiskach.

Dwa ostatnie etapy (transport i montaż)  wzbudziły nasze największe zainteresowanie i im w głównej mierze poświęcona jest znaczna część niniejszej witryny. W dalszej perspektywie czekają nas równie interesujące wydarzenia, którym będziemy chcieli się przyglądać i dokumentować, takie jak: uruchomienie turbin, ich wpływ na otoczenie oraz przyszłe funkcjonowanie Parku Wiatrowego Suwałki.

Wspomniany wyżej montaż ostatnich wiatraków rozpoczął się w trzeciej dekadzie czerwca 2009 r w miejscowości Żywa Woda, w najbardziej oddalonej do Suwałk części Parku Wiatrowego.  W pierwszej kolejności zmontowano turbinę E18:

Fot. noka

a kilka dni później E-19:

Fot. noka – slajdy z galerii Forum Suwałki

Na posumowanie okresu budowy wiatraków pokusił się Revan144 montując filmik ze swoimi zdjęciami wykonanymi w tym okresie

Autor – Renav144

Mimo tego udogodnienia finalny montaż został udokumentowany jedynie zdjęciami z dużej odległości (z bloku w Suwałkach). Wprawdzie została podjęta próba przygotowania zdjęć z bliska, lecz po dwugodzinnym oczekiwaniu w szczerym polu na podniesienie wirnika, straciliśmy nadzieje na zrobienie relacji.

Poniżej zdjęcia zrobione w dniach 18-19 czerwca 2009 r. z różnych faz budowy:

Fot. (1,7,8 ) the_mask, (2) Revan144, (3-6) noka

Po południu 9 czerwca przystąpiono do wznoszenia masztu wiatraka E-2 (postawiono pierwszy element), natomiast następnego dnia zmontowano całość wraz z wirnikiem. Tego dnia miało także miejsce umówione wcześniej  spotkanie w biurze firmy SGS – reprezentującej inwestora (RWE).  Pracownicy odpowiedzieli na kilka pytań związanych z funkcjonowaniem budowanej farmy wiatrowej i szczegółów technicznych, które nas interesowały.

Poniżej kilka zdjęć jakie udało się nam zrobić w czasie prac nad turbiną E-2:

Fot. (1, 2, 7) Revan144;  (3, 5, 6) the_mask; (4, 8,) noka

Dodatkowy bonus to film jaki udało się zrobić Revanowi z pierwszej fazy budowy wiatraka. Poświęcenie opłaciło się podwójnie: zdobył ciekawy materiał i kilka firmowych gadżetów od sympatycznego kierowcy z firmy Thoemen.

Autor – Revan144

Główny ciężar dokumentowania przejazdów wzięli na siebie bartleo, a następnie Revan144 i Rockers, dzięki którym powstała większość informacji zawartych w zakładce transport wiatraków – z rewelacyjnymi zdjęciami i filmami. Jest to tym bardziej godne podziwu, że pojazdy przewoziły swoje ładunki  nocą lub wczesnym świtem. Ostatni “kąsek” padł jednak łupem Tokkena i Anny Antoniny:

Fot. (1) GaTri, (2-6)  Tokken,  (7) marcinox,  (8) Tuner

Poniżej krótkie filmiki z przejazdu ostatniego transportu ulicami Suwałk:

Autor – Tokken

Autor – Anna Antonina